Het zijn beide prachtige portretten waar je lang naar kunt kijken. Wat je bij blijft zijn de ogen. Bij de één zie ik een felle levenslust, bij de ander verdriet en levenswijsheid.
Levenservaring ligt aan het verschil in oogopslag ten grondslag, denk ik. Als je hier klikt zie je het Afghaanse meisje op een foto 17 jaar later. De blik in haar ogen blijft je vasthouden, maar de felheid is verdwenen.
Het leven laat onherroepelijk zijn sporen achter.
